Alexandra Roozen tekent met een boormachine

Solo expostie ‘Between’, Galerie Hein Elferink.
5 stars ★★★★★
Wim van der Beek, kunstcriticus bij o.a. Kunstbeeld
Wegener Dagbladen/Meppeler Courant, 12.06.2013


Beeldhouwen met een kettingzaag is eerder vertoont! Maar tekenen met een boormachine? Dat klinkt bijna onwaarschijnlijk. Toch is dit precies wat Alexandra Roozen doet. De resultaten zijn verbluffend. De combinatie van mechanische beweging en fragiele mensenhand leveren tekeningen op die in alle opzichten uitzonderlijk zijn. Wie exact wil aanduiden wat de effecten zijn van de werkwijze die Alexandra Roozen zich eigen heeft gemaakt, komt al snel terecht bij het begrip chiaroscuro, dat in de kunstwereld wordt gebruikt om de bijzondere werking van licht en donker aan te geven. Roozen doet dat ondermeer in een reeks van twaalf groot formaat tekeningen met de titel ‘Between’. Galeriehouder Hein Elferink paste de gebruikelijke inrichting van zijn galerie zodanig aan, dat de serie zich in één oogopslag aan de kijker openbaart. Daardoor wordt onmiddellijk de suggestie van een landschappelijke oorsprong zichtbaar. Het beeldvlak wordt precies in het midden door een lichtstreep verdeeld in twee gelijke helften. Boven die lichtbaan hangt de lucht, daaronder bevind zich de aarde. Die suggestie wordt tenminste gewekt, maar ze wordt nooit expliciet aangegeven. Verschijnselen als brekend licht, ondergaande of opkomende zon en dreigende luchten worden nooit natuurgetrouw weergegeven, maar blijven letterlijk gehuld in een sluier van potloodstreepjes.

Contrast

Ook in de andere werken die Alexandra Roozen in Staphorst exposeert beperkt zij zich tot het zwart-wit contrast. En daar is ook alle aandacht gefocust op fragiele lijnpatronen en een bijzondere structuur die het perfecte midden houdt tussen mechanisch en organisch. Meestal verloopt het lijnenpatroon horizontaal, maar in enkele werken komen ook ruitpatronen voor. Naast potloodtekeningen exposeert Roozen etsen met dezelfde structuren. Van een andere orde zijn de werken die zijn uitgevoerd in siliconenrubber. In deze reliëfs van gegoten rubber spelen optische effecten een belangrijke rol, maar effectbejag is nooit een doel op zich. Roozen gaat ook hieruit van vaste patronen en vormherhalingen. De enige overeenkomst met tekeningen en etsen is dat de kunstenares ook hier inzoomt op structuur en textuur. En ook hier beperkt ze zich tot zwart wit en grijs. Verschil is dat de werken van siliconenrubber egaal grijs zijn, terwijl in de tekeningen het voorkomen van ‘vijftig tinten grijs’ eerder regel dan uitzondering is. Door de opbouw van de compositie krijgen tekeningen en etsen een textiele huid. Associaties met weefpatronen dringen zich meermalen op. De subtiele sensaties in het werk van Alexandra Roozen doen zich vooral voor in bewegingsdimensies en perspectief. Onder het oppervlak van ogenschijnlijk rustige tekeningen gaat een zinderende wereld schuil. Minimale veranderingen en verschuivingen in vaste patronen leveren bijzondere dynamiek op. Die levendigheid wordt effectief gekanaliseerd en getemperd door de beperkingen van zwart, wit en grijs.

Related

GreyGreyTweening seriesTweening seriesTweening seriesTweening seriesBetween seriesTweening seriesBetween seriesBetween seriesBetween seriesBetween seriesBetween seriesCatalogue Drawing Centre DiepenheimIK-Pavilion